संजय प्रसाद पौडेल
स्टिफेन हकिन्सको सिद्धान्त अनुसार भखरै महाबिस्फोट भएको थियो। यो महाबिस्फोट हुनु अघि ब्रह्माण्डमा कोही प्राणी बचेका थिएनन्। मानवजाती त कोरोना भाईरसको महामारीले लोपोन्मुख भैसकेका थिए पृथ्वीमा भएका अरु जिवजन्तु भन्दा अगाडी नै। अरु जीवजन्तु पनि कोरोनाको कारण बिलय भए। भएका रुख बिरुवा सबै सुके। पृथ्वीको पारिस्थितिय प्रणाली सबै ध्वस्त भैसकेको थियो। त्यै कोरोना भाइरस पनि आफ्नो शरीरको प्रोटिन जोगाउन नसकेर बिलुप्त भयो।
भौतिकबादी बैज्ञानिक फ्रीजोफ काप्राका अनुसार महाबिस्फोट Cosmic Dance of Lord Shiva(The Tao of physics ) बाहेक केही होइन जसको पूर्वीय दर्शनले मजाले व्याख्या गरेको छ। अब ब्रम्हाजी एउटा चिन्तन गर्न थाल्नु भयो। अबको मानवजाती कस्तो किसिमको रचना गर्ने। फेरि ब्रह्माजीले कल्पना मात्रै गर्ने हो मानवजातीको। उहाँले सुत्रपात गर्ने हो प्राणीहरुको। तर त्यो कालान्तरमा एक काेषिय जीव हुँदै महाकालको समयसीमा गरे पछि मात्र मानवजातिको विकास हुने हो। फेरि अर्को तर्क पनि छ: हाम्रो पृथ्वीको अरबौ वर्ष ब्रह्माजीकालागि एक निमेष हो। यता ब्रह्माण्डमा निस्लोट अँध्यारो छ। ब्रह्माण्डमा कुनै अणु परमाणु छैन। एउटा मात्र पदार्थ छ “हिङ्स बोसान”। अब ब्रह्माजीलाई त्यसैबाट यो सारा ब्रह्माण्डको उत्पती गर्नु छ। ब्रम्हा, विष्णु र शिवको तीन सदस्यीय आयोगको कार्यबिभाजन अनुसार महेश्वरको काम सिद्दी सकेको थियो महाबिस्फोटको काम सकेर। अब विष्णु र ब्रह्माजीको काम बाकी छ। एकले अर्कोलाई हस्तक्षेप गर्दैनन्। तर सल्लाह भने दिन्छन्। अब ब्रम्हाजीलाई मान्छेको गिदि कस्तो बनाउने भन्ने समस्या छ। पहिला पहिलाको कामबाट अनुभव लिदै छन्। पहिला अनेक थरिका गिदिले पृथ्वीमा अशान्ती मचाएको थियो। त्यसबाट उनी दिक्क भएका थिए। उनी एकै किसिमको गिदि प्रयोगशालामा उद्पादन गर्न खोज्छन् तर विष्णु तर्क अघि सार्छन: समान खालको गिदिले पृथ्वीमा समस्या ल्याउन सक्छ। त्यसैले गिदिको वर्गीकरण त हुनै पर्छ। असल, कमसल र खराब। ब्रम्हाजीको विष्णुलाई प्रस्न छ: असल, कमसल र खराब गिदिहरुको पृथ्वीलोकमा कसरी बितरण गर्ने? विष्णु सल्लाह दिन्छन् : गिदिहरुको बितरण पिरामीड शैलीमा हुनुपर्छ। खराब तथा कमसल पिधतिर उत्कृष्ट चाहिँ सबैभन्दा माथी। ब्रम्हाजी प्रयोगशालामा अनेक उपाए गर्छन्। तर गिदिहरुको बितरण राम्रोसँग हुँदैन। उनी महेश्वरलाई कति बिन्ती भाउ गर्छन् कुनै उपाए सुझाउन तर केही लाग्दैन उनको पनि। ब्रम्हाजी भन्छन्, ” हे शिव! तपाइँको कैलासमा राम्रो राम्रो गिदि बितरण गरु भनेको प्रयोगशालाले काम गर्दैन।खाली पोजेटिभ मात्र रिपोर्ट आउछ” शिवले जवाफमा भन्नुभयो, ” ए तेसो गर्नु पर्दैन। त्यो पोजेटिभको पछि नकुद्नु। यस ब्रह्माण्डमा तपाईं हामी कसैसंग सरोकार नराख्ने गरि त्यहाँ लुम्बिनीमा बुद्धले जन्म लिनु हुनेछ। जो पछी ब्रह्माण्डकै महाचेतना र महाकरुणाको पर्यायबाची हुनु हुनेछ। उहाँबाट पृथ्वीका मान्छेहरुले सत्यको बोध गरि निर्बाण प्राप्त गर्ने छन्।”यति भनिसकेपछी ब्रम्हाजी प्रयोगशालामा गिदि बनाउन र बितरण गर्न थाल्नु भयो। ब्रम्हाजीले असल , कमसल र खराब गिदिहरु बनाएर सुकाउन थाल्नु भयो। नभन्दै फिनिक्स चरा आयो र भन्यो, ” तिमी बुढाले के ठानेको? मैले आफ्नै खरानीबाट जिवित हुने आशीर्वाद पाएको छु। मलाई कसैले उत्पत्ती गर्नु पर्दैन। ” तेति भने पछि त्यो फिनिक्स चराले त्यहाँ ब्रम्हाजिले घाममा सुकाएको तीन थरिकै गिदि चुच्चोमा चेपेर टाप कस्यो। ब्रम्हाजी तीन छक्क परेर हेरेको हेरै भए। आफू बुढो भएर बिस्मृतिमा परेको बल्ल थाहा पाए। यो सुद्धा उनले ब्रह्माण्डको निर्माण कैयौ हजारपल्ट गरेका थिए। कुनै कुनै पाला त मानव र प्राणिबिहिन भएरनै ब्रह्माण्डको अन्त्य हुन्थ्यो। तर तेतिखेर पनि त्यो फिनिक्स चरा भने थियो। अब फिनिक्स चराले सबैभन्दा राम्रो गिदि युरोप र अमेरिका तिर छर्यो। अलि मध्यम दर्जाको गिदि चाहिँ जापान, थाइल्यान्ड, तिर छर्यो। अब फिनिक्स चराले त्यो सबभन्दा खराब गिदि चाहिँ कैलासको फेद तिर गएर मिल्क्यायो। उसले सोच्यो अब यो गिदि हिउँले खानेछ र लोप हुनेछ। अनि मात्र ब्रम्हा बुढासँग मेरो बदला पूरा हुनेछ। तर त्यो गिदि लोप भएन। बरु झन्झन् सपृदै गयो। ब्रह्माण्डका अरु भागकाले पनि खराब गिदि यहीँबाट ओसार्न थाले। खाडि मुलुक, अस्ट्रेलिया , मलेसिया , अमेरिका ,जापानाअादी मुलुकमा खराब गिदिहरु निर्यात हुन थाल्यो। पृथ्वीमा फेरि लोभ बढ्यो। द्वन्द्व बढ्यो। कालान्तरमा फेरि बुद्धको लुम्बिनीमा जन्म भयो। महाकरुणा र महाचेतनाको उत्पत्ती भयो। अब साराका सारा गिदिहरु फलाम चुम्बकसंग घोटिएर चुम्बक बनेझै घोटिन लुम्बिनी आईपुगे। बल्ल मान्छेहरुले मोक्ष पाउन थाले। बुद्धको निर्बाणको यो मानवजातिलाई दिईएको उपहार अहिलेसम्मकै उत्कृष्ट रहेको छ। तर अहिलेसम्म पनि त्यो अभिसप्त फिनिक्स चरा मोक्ष चाहदैन, निर्बाण चाहदैन। त्यो अनेक रुप गरेर मानवजातिलाई दु:ख दिन खोज्छ।
